confiar
Aparência
Verbo
[editar]con.fi.ar, intransitivo
con.fi.ar, transitivo direto, transitivo indireto
- deixar sob responsabilidade
- O pai confiou no seu filho para pôr a mesa.
Conjugação
[editar] Verbo regular da 1.ª conjugação (-ar)
| Infinitivo impessoal | confiar | Gerúndio | confiando | Particípio | confiado |
|---|
1 Grafia adotada no português brasileiro.
2 Grafia adotada no português europeu.
Tradução
[editar]Etimologia
[editar]Pronúncia
[editar]Portugal
[editar]- AFI: /kõ.ˈfjaɾ/
Ver também
[editar]No Wikcionário
[editar]Ligações externas
[editar]- “confiar” in: Aulete, Francisco Júlio de Caldas. iDicionário Aulete. Lexikon Editora Digital.
- “confiar” in: Dicionário Aberto
- “confiar” in: Dicionário Priberam da Língua Portuguesa [em linha].
- “confiar” in: Infopédia [em linha]. Porto: Porto Editora.
- “confiar” in: Portal da Língua Portuguesa. Instituto de Linguística Teórica e Computacional.
- Busca no Vocabulário Ortográfico da Língua Portuguesa da Academia Brasileira de Letras.
Anagramas
[editar]
Verbo
[editar]confiar
Ligações externas
[editar]- (em catalão) “confiar” in: Diccionari català-valencià-balear. Institut d'Estudis Catalans.
- (em valenciano) “confiar” in: Diccionari General de la Llengua Valenciana. Real Acadèmia de Cultura Valenciana.
Verbo
[editar]confiar
Ligações externas
[editar]- (em espanhol) “confiar” in Diccionario de la Lengua Española, Vigésima segunda edición. Madrid: Real Academia Española, 2001.
- “confiar” in Michaelis Dicionário Escolar Espanhol. São Paulo: Melhoramentos, 2008. ISBN 978-85-06-05491-8