alavancar
Aparência
Verbo
[editar]a.la.van.car, transitivo direto
- impulsionar
- «As redes sociais tornaram-se ferramentas essenciais para alavancar causas humanitárias e mobilizar voluntários.»
Conjugação
[editar] Verbo regular da 1.ª conjugação (-ar)
| Infinitivo impessoal | alavancar | Gerúndio | alavancando | Particípio | alavancado |
|---|
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| primeira | segunda | terceira | primeira | segunda | terceira | ||
| Modo Indicativo |
Presente | alavanco | alavancas | alavanca | alavancamos | alavancais | alavancam |
| Pretérito imperfeito | alavancava | alavancavas | alavancava | alavancávamos | alavancáveis | alavancavam | |
| Pretérito perfeito | alavanquei | alavancaste | alavancou | alavancamos1 / alavancámos2 |
alavancastes | alavancaram | |
| Pretérito mais-que-perfeito | alavancara | alavancaras | alavancara | alavancáramos | alavancáreis | alavancaram | |
| Futuro do presente | alavancarei | alavancarás | alavancará | alavancaremos | alavancareis | alavancarão | |
| Futuro do pretérito | alavancaria | alavancarias | alavancaria | alavancaríamos | alavancaríeis | alavancariam | |
| Modo Subjuntivo (Conjuntivo) |
Presente | alavanque | alavanques | alavanque | alavanquemos | alavanqueis | alavanquem |
| Pretérito imperfeito | alavancasse | alavancasses | alavancasse | alavancássemos | alavancásseis | alavancassem | |
| Futuro | alavancar | alavancares | alavancar | alavancarmos | alavancardes | alavancarem | |
| Modo Imperativo |
Afirmativo | alavanca | alavanque | alavanquemos | alavancai | alavanquem | |
| Negativo | não alavanques | não alavanque | não alavanquemos | não alavanqueis | não alavanquem | ||
| Infinitivo pessoal | alavancar | alavancares | alavancar | alavancarmos | alavancardes | alavancarem | |
1 Grafia adotada no português brasileiro.
2 Grafia adotada no português europeu.