Ir para o conteúdo

abagunçar

Origem: Wikcionário, o dicionário livre.

Verbo

[editar]

a.ba.gun.çar

  1. (Brasil e coloquial) bagunçar

Conjugação

[editar]

Etimologia

[editar]
(Morfologia) a- + bagunçar.

Anagramas

[editar]
  1. bagunçara
  2. bagunçará
  3. buraçanga