vera
Origem: Wikcionário, o dicionário livre.
Índice |
[editar]
Islandês
[editar] Substantivo
vera, feminino, fraco, grupo 1
[editar] Declinação
Substantivo feminino fraco do 1º grupo (-u/-ur)
|
|||||||||||||||||||||||||||||
[editar] Verbo
vera
[editar] Conjugação
Conjugação
| Tempo | Voz ativa | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ég | þú | hann, hún, það | við | þið | þeir, þær, þau | ||
| Infinitivo | vera | ||||||
| Supino | verið | ||||||
| Indicativo | Presente | er | ert | er | erum | eruð | eru |
| Pretérito | var | varst | var | vorum | voruð | voru | |
| Subjuntivo | Presente | sé | sért | sé | var | séuð | séu |
| Pretérito | væri | værir | væri | værum | væruð | væru | |
| Imperativo | – | ver(tu) | – | – | ver(tu) | – | |
| Particípio presente | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| verandi |