tiro
Origem: Wikcionário, o dicionário livre.
Índice |
Português [editar]
Substantivo [editar]
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | tiro | tiros |
| Feminino | – | – |
| Comum aos dois géneros/gêneros |
– | – |
ti.ro, masculino
- ato de disparar uma arma de fogo
- Lhe leva um cego tiro que passara, - Os Lusíadas X-31-2
- explosão
- disparo
- estampido
Anagramas [editar]
Latim [editar]
Substantivo [editar]
tiro, ōnis, m.
Declinação [editar]
Declinação de tiro
| Singular | Plural | ||
|---|---|---|---|
| Casos | Nominativo | tiro | tirones |
| Vocativo | tiro | tirones | |
| Genitivo | tironis | tironium | |
| Dativo | tironi | tironibus | |
| Ablativo | tirone | tironibus | |
| Acusativo | tironem | tirones | |