reconfortar
Origem: Wikcionário, o dicionário livre.
Índice |
Português [editar]
Verbo [editar]
re.con.for.tar
Conjugação [editar]
Verbo regular da 1.ª conjugação (-ar)
| Infinitivo impessoal | reconfortar | Gerúndio | reconfortando | Particípio | reconfortado |
| singular | plural | ||||||
| primeira | segunda | terceira | primeira | segunda | terceira | ||
| Modo Indicativo |
Presente | reconforto | reconfortas | reconforta | reconfortamos | reconfortais | reconfortam |
| Pretérito imperfeito | reconfortava | reconfortavas | reconfortava | reconfortávamos | reconfortáveis | reconfortavam | |
| Pretérito perfeito | reconfortei | reconfortaste | reconfortou | reconfortámos / reconfortamos* |
reconfortastes | reconfortaram | |
| Pretérito mais-que-perfeito | reconfortara | reconfortaras | reconfortara | reconfortáramos | reconfortáreis | reconfortaram | |
| Futuro do presente | reconfortarei | reconfortarás | reconfortará | reconfortaremos | reconfortareis | reconfortarão | |
| Futuro do pretérito | reconfortaria | reconfortarias | reconfortaria | reconfortaríamos | reconfortaríeis | reconfortariam | |
| Modo Subjuntivo (Conjuntivo) |
Presente | reconforte | reconfortes | reconforte | reconfortemos | reconforteis | reconfortem |
| Pretérito imperfeito | reconfortasse | reconfortasses | reconfortasse | reconfortássemos | reconfortásseis | reconfortassem | |
| Futuro | reconfortar | reconfortares | reconfortar | reconfortarmos | reconfortardes | reconfortarem | |
| Modo Imperativo |
Afirmativo | reconforta | reconforte | reconfortemos | reconfortai | reconfortem | |
| Negativo | não reconfortes | não reconforte | não reconfortemos | não reconforteis | não reconfortem | ||
| Infinitivo pessoal | reconfortar | reconfortares | reconfortar | reconfortarmos | reconfortardes | reconfortarem | |
* Grafia usada no Brasil.