pairar
Origem: Wikcionário, o dicionário livre.
Índice |
Português[editar]
Verbo[editar]
pai.rar intransitivo
- parar, deter a embarcação sem ancorar
- equilibrar-se no ar.
- O passarinho pairou facilmente.
- adejar.
- Eles pairaram por muito tempo no céu.
- estar iminente.
- Tu pairarás, basta quereres.
Conjugação[editar]
Verbo regular da 1.ª conjugação (-ar)
| Infinitivo impessoal | pairar | Gerúndio | pairando | Particípio | pairado |
| singular | plural | ||||||
| primeira | segunda | terceira | primeira | segunda | terceira | ||
| Modo Indicativo |
Presente | pairo | pairas | paira | pairamos | pairais | pairam |
| Pretérito imperfeito | pairava | pairavas | pairava | pairávamos | pairáveis | pairavam | |
| Pretérito perfeito | pairei | pairaste | pairou | pairámos / pairamos* |
pairastes | pairaram | |
| Pretérito mais-que-perfeito | pairara | pairaras | pairara | pairáramos | pairáreis | pairaram | |
| Futuro do presente | pairarei | pairarás | pairará | pairaremos | pairareis | pairarão | |
| Futuro do pretérito | pairaria | pairarias | pairaria | pairaríamos | pairaríeis | pairariam | |
| Modo Subjuntivo (Conjuntivo) |
Presente | paire | paires | paire | pairemos | paireis | pairem |
| Pretérito imperfeito | pairasse | pairasses | pairasse | pairássemos | pairásseis | pairassem | |
| Futuro | pairar | pairares | pairar | pairarmos | pairardes | pairarem | |
| Modo Imperativo |
Afirmativo | paira | paire | pairemos | pairai | pairem | |
| Negativo | não paires | não paire | não pairemos | não paireis | não pairem | ||
| Infinitivo pessoal | pairar | pairares | pairar | pairarmos | pairardes | pairarem | |
* Grafia usada no Brasil.