middagur
Origem: Wikcionário, o dicionário livre.
Índice |
[editar] Feróico
[editar] Substantivo
middagur, masculino, grupo 42
[editar] Declinação
Declinação de substantivo masculino (–s/–ar) (a/e–i/ø–u)
| Caso | Singular | Plural | ||
|---|---|---|---|---|
| Indefinido | Definido | Indefinido | Definido | |
| Nominativo | middagur | middagurin | middagar | middagarnir |
| Acusativo | middag | middagan | middagar | middagarnar |
| Dativo | middegi | middegnum | middøgum | middøgunum |
| Genitivo | middags | middagsins | middaga | middaganna |
[editar] Etimologia
- Do Nórdico Antigo, miðdagr ("meio-dia"), via epêntese.

