mentir
Origem: Wikcionário, o dicionário livre.
Índice |
[editar]
Português
[editar] Verbo
men.tir, intransitivo
[editar] Conjugação
Verbo irregular da 3ª conjugação (-entir)
| Infinitivo impessoal | mentir | Gerúndio | mentindo | Particípio | mentido |
| singular | plural | ||||||
| primeira | segunda | terceira | primeira | segunda | terceira | ||
| Modo Indicativo |
Presente | minto | mentes | mente | mentimos | mentis | mentem |
| Pretérito imperfeito | mentia | mentias | mentia | mentíamos | mentíeis | mentiam | |
| Pretérito perfeito | menti | mentiste | mentiu | mentimos | mentistes | mentiram | |
| Pretérito mais-que-perfeito | mentira | mentiras | mentira | mentíramos | mentíreis | mentiram | |
| Futuro do presente | mentirei | mentirás | mentirá | mentiremos | mentireis | mentirão | |
| Futuro do pretérito | mentiria | mentirias | mentiria | mentiríamos | mentiríeis | mentiriam | |
| Modo Subjuntivo (Conjuntivo) |
Presente | minta | mintas | minta | mintamos | mintais | mintam |
| Pretérito imperfeito | mentisse | mentisses | mentisse | mentíssemos | mentísseis | mentissem | |
| Futuro | mentir | mentires | mentir | mentirmos | mentirdes | mentirem | |
| Modo Imperativo |
Afirmativo | mente | minta | mintamos | menti | mintam | |
| Negativo | mintas | minta | mintamos | mintais | mintam | ||
| Infinitivo pessoal | mentir | mentires | mentir | mentirmos | mentirdes | mentirem | |
[editar] Tradução
Traduções
[editar]
Etimologia
- Do infinitivo latino mentire.
[editar] Ver também
[editar] No Wikcionário
[editar]
Aragonês
[editar] Verbo
mentir
[editar]
Catalão
[editar] Verbo
mentir
[editar]
Espanhol
[editar] Verbo
mentir
[editar]
Francês
[editar] Verbo
mentir
[editar]
Galego
[editar] Verbo
mentir
[editar]
Vêneto
[editar] Verbo
mentir