mendigar
Origem: Wikcionário, o dicionário livre.
Índice |
[editar]
Português
[editar] Verbo
men.di.gar, transitivo
[editar] Conjugação
Verbo regular da 1.ª conjugação (-ar)
| Infinitivo impessoal | mendigar | Gerúndio | mendigando | Particípio | mendigado |
| singular | plural | ||||||
| primeira | segunda | terceira | primeira | segunda | terceira | ||
| Modo Indicativo |
Presente | mendigo | mendigas | mendiga | mendigamos | mendigais | mendigam |
| Pretérito imperfeito | mendigava | mendigavas | mendigava | mendigávamos | mendigáveis | mendigavam | |
| Pretérito perfeito | mendiguei | mendigaste | mendigou | mendigamos / mendigámos | mendigastes | mendigaram | |
| Pretérito mais-que-perfeito | mendigara | mendigaras | mendigara | mendigáramos | mendigáreis | mendigaram | |
| Futuro do presente | mendigarei | mendigarás | mendigará | mendigaremos | mendigareis | mendigarão | |
| Futuro do pretérito | mendigaria | mendigarias | mendigaria | mendigaríamos | mendigaríeis | mendigariam | |
| Modo Subjuntivo (Conjuntivo) |
Presente | mendigue | mendigues | mendigue | mendiguemos | mendigueis | mendiguem |
| Pretérito imperfeito | mendigasse | mendigasses | mendigasse | mendigássemos | mendigásseis | mendigassem | |
| Futuro | mendigar | mendigares | mendigar | mendigarmos | mendigardes | mendigarem | |
| Modo Imperativo |
Afirmativo | mendiga | mendigue | mendiguemos | mendigai | mendiguem | |
| Negativo | não mendigues | não mendigue | não mendiguemos | não mendigueis | não mendiguem | ||
| Infinitivo pessoal | mendigar | mendigares | mendigar | mendigarmos | mendigardes | mendigarem | |
[editar] Tradução
Traduções