locus
Origem: Wikcionário, o dicionário livre.
Índice |
[editar] Latim
[editar] Substantivo
lo.cus masculino/neutro
[editar] Terceira Declinação
| masc. singular | masc. plural | neutro. plural | ||
| Casos | Nominativo | locus | loci | loca |
| Vocativo | locus | loci | loca | |
| Genitivo | loci | locorum | locorum | |
| Dativo | loco | locis | locis | |
| Ablativo | loco | locis | locis | |
| Acusativo | locum | locos | loca | |
[editar] Fraseologia
- in loco = no seu lugar
- loco excedere = abandonar sua posição
- loco movere = sair do lugar; demitir
- locus delicti commissi = lugar onde foi cometido o crime
- locus consularis = lugar consular, o senado romano
- loca relicta = lugares abandonados
- loco citato; abreviatura= (loc. cit.) = quotação, texto citado
- locupletare nemo debet cum alterius injuria =