legar
Origem: Wikcionário, o dicionário livre.
Índice |
[editar]
Português
[editar] Verbo
le.gar
- deixar como legado
- Os pais têm o direito de legar aos seus os seus bens, sem que nenhuma instância tenha o direito de interferir nessa relação. (notícia do jornal O Estado de São Paulo de 31 de março de 2008)
[editar] Tradução
[editar] Conjugação
Verbo regular da 1.ª conjugação (-ar)
| Infinitivo impessoal | legar | Gerúndio | legando | Particípio | legado |
| singular | plural | ||||||
| primeira | segunda | terceira | primeira | segunda | terceira | ||
| Modo Indicativo |
Presente | lego | legas | lega | legamos | legais | legam |
| Pretérito imperfeito | legava | legavas | legava | legávamos | legáveis | legavam | |
| Pretérito perfeito | leguei | legaste | legou | legamos / legámos | legastes | legaram | |
| Pretérito mais-que-perfeito | legara | legaras | legara | legáramos | legáreis | legaram | |
| Futuro do presente | legarei | legarás | legará | legaremos | legareis | legarão | |
| Futuro do pretérito | legaria | legarias | legaria | legaríamos | legaríeis | legariam | |
| Modo Subjuntivo (Conjuntivo) |
Presente | legue | legues | legue | leguemos | legueis | leguem |
| Pretérito imperfeito | legasse | legasses | legasse | legássemos | legásseis | legassem | |
| Futuro | legar | legares | legar | legarmos | legardes | legarem | |
| Modo Imperativo |
Afirmativo | lega | legue | leguemos | legai | leguem | |
| Negativo | não legues | não legue | não leguemos | não legueis | não leguem | ||
| Infinitivo pessoal | legar | legares | legar | legarmos | legardes | legarem | |
[editar]
Etimologia
- Do infinitivo latino legāre.
[editar] Ver também
[editar] No Wikcionário
[editar] Anagramas
[editar]
Espanhol
[editar] Verbo
legar