kar
Origem: Wikcionário, o dicionário livre.
Índice |
[editar] Araucano
[editar] Substantivo
kar
[editar] Turco
[editar] Substantivo
kar singular (plural: karlar)
[editar] Declinação
| singular (tekil) | plural (çoğul) | |
|---|---|---|
| nom. (yalın) | kar | karlar |
| gen. (tamlayan) | karın | karların |
| dat. (yönelme) | kara | karlara |
| acus. (belirtme) | karı | karları |
| loc. (bulunma) | karda | karlarda |
| abl. (çıkma) | kardan | karlardan |
