isolar
Origem: Wikcionário, o dicionário livre.
Índice |
[editar]
Português
[editar] Verbo
i.so.lar
- transitivo:
- separar de outros; deixar só, solitário:
- aplicação de técnicas tendentes a não deixar transmitir electricidade, calor ou som:
- reflexo:
[editar] Conjugação
Verbo regular da 1.ª conjugação (-ar)
| Infinitivo impessoal | isolar | Gerúndio | isolando | Particípio | isolado |
| singular | plural | ||||||
| primeira | segunda | terceira | primeira | segunda | terceira | ||
| Modo Indicativo |
Presente | isolo | isolas | isola | isolamos | isolais | isolam |
| Pretérito imperfeito | isolava | isolavas | isolava | isolávamos | isoláveis | isolavam | |
| Pretérito perfeito | isolei | isolaste | isolou | isolámos / isolamos* |
isolastes | isolaram | |
| Pretérito mais-que-perfeito | isolara | isolaras | isolara | isoláramos | isoláreis | isolaram | |
| Futuro do presente | isolarei | isolarás | isolará | isolaremos | isolareis | isolarão | |
| Futuro do pretérito | isolaria | isolarias | isolaria | isolaríamos | isolaríeis | isolariam | |
| Modo Subjuntivo (Conjuntivo) |
Presente | isole | isoles | isole | isolemos | isoleis | isolem |
| Pretérito imperfeito | isolasse | isolasses | isolasse | isolássemos | isolásseis | isolassem | |
| Futuro | isolar | isolares | isolar | isolarmos | isolardes | isolarem | |
| Modo Imperativo |
Afirmativo | isola | isole | isolemos | isolai | isolem | |
| Negativo | não isoles | não isole | não isolemos | não isoleis | não isolem | ||
| Infinitivo pessoal | isolar | isolares | isolar | isolarmos | isolardes | isolarem | |
* Grafia usada no Brasil.