intimar
Origem: Wikcionário, o dicionário livre.
Índice |
Português[editar]
Verbo[editar]
in.ti.mar, transitivo
Conjugação[editar]
Verbo regular da 1.ª conjugação (-ar)
| Infinitivo impessoal | intimar | Gerúndio | intimando | Particípio | intimado |
| singular | plural | ||||||
| primeira | segunda | terceira | primeira | segunda | terceira | ||
| Modo Indicativo |
Presente | intimo | intimas | intima | intimamos | intimais | intimam |
| Pretérito imperfeito | intimava | intimavas | intimava | intimávamos | intimáveis | intimavam | |
| Pretérito perfeito | intimei | intimaste | intimou | intimámos / intimamos* |
intimastes | intimaram | |
| Pretérito mais-que-perfeito | intimara | intimaras | intimara | intimáramos | intimáreis | intimaram | |
| Futuro do presente | intimarei | intimarás | intimará | intimaremos | intimareis | intimarão | |
| Futuro do pretérito | intimaria | intimarias | intimaria | intimaríamos | intimaríeis | intimariam | |
| Modo Subjuntivo (Conjuntivo) |
Presente | intime | intimes | intime | intimemos | intimeis | intimem |
| Pretérito imperfeito | intimasse | intimasses | intimasse | intimássemos | intimásseis | intimassem | |
| Futuro | intimar | intimares | intimar | intimarmos | intimardes | intimarem | |
| Modo Imperativo |
Afirmativo | intima | intime | intimemos | intimai | intimem | |
| Negativo | não intimes | não intime | não intimemos | não intimeis | não intimem | ||
| Infinitivo pessoal | intimar | intimares | intimar | intimarmos | intimardes | intimarem | |
* Grafia usada no Brasil.
Tradução[editar]
Catalão[editar]
Verbo[editar]
intimar
Espanhol[editar]
Verbo[editar]
intimar
Galego[editar]
Verbo[editar]
intimar