instante
Origem: Wikcionário, o dicionário livre.
Índice |
Português[editar]
Adjetivo[editar]
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | – | – |
| Feminino | – | – |
| Comum aos dois géneros/gêneros |
instante | instantes |
ins.tan.te
- que está para acontecer, para vir; iminente
- pertinaz, insistente
- urgente, inadiável, indispensável
- que se insta, que se solicita com tenacidade
Substantivo[editar]
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | instante | instantes |
| Feminino | – | – |
| Comum aos dois géneros/gêneros |
– | – |
ins.tan.te
Tradução[editar]
Traduções
Etimologia[editar]
- Do latim instante.
Espanhol[editar]
Substantivo[editar]
instante
Galego[editar]
Substantivo[editar]
instante