habitar
Origem: Wikcionário, o dicionário livre.
Índice |
[editar] Português
[editar] Verbo
ha.bi.tar
- (transitivo)
- (intransitivo)
- estar domiciliado
- residir
- Barg fora fundada por um semideus cansado de habitar no Paraíso. João Aguiar - O HOMEM SEM NOME
[editar] Tradução
Traduções
[editar] Conjugação
Verbo regular da 1.ª conjugação (-ar)
| Infinitivo impessoal | habitar | Gerúndio | habitando | Particípio | habitado |
| singular | plural | ||||||
| primeira | segunda | terceira | primeira | segunda | terceira | ||
| Modo Indicativo |
Presente | habito | habitas | habita | habitamos | habitais | habitam |
| Pretérito imperfeito | habitava | habitavas | habitava | habitávamos | habitáveis | habitavam | |
| Pretérito perfeito | habitei | habitaste | habitou | habitámos / habitamos* |
habitastes | habitaram | |
| Pretérito mais-que-perfeito | habitara | habitaras | habitara | habitáramos | habitáreis | habitaram | |
| Futuro do presente | habitarei | habitarás | habitará | habitaremos | habitareis | habitarão | |
| Futuro do pretérito | habitaria | habitarias | habitaria | habitaríamos | habitaríeis | habitariam | |
| Modo Subjuntivo (Conjuntivo) |
Presente | habite | habites | habite | habitemos | habiteis | habitem |
| Pretérito imperfeito | habitasse | habitasses | habitasse | habitássemos | habitásseis | habitassem | |
| Futuro | habitar | habitares | habitar | habitarmos | habitardes | habitarem | |
| Modo Imperativo |
Afirmativo | habita | habite | habitemos | habitai | habitem | |
| Negativo | não habites | não habite | não habitemos | não habiteis | não habitem | ||
| Infinitivo pessoal | habitar | habitares | habitar | habitarmos | habitardes | habitarem | |
* Grafia usada no Brasil.
[editar]
Etimologia
- Do infinitivo latino habitare.
[editar] Ver também
[editar] No Wikcionário
[editar] Catalão
[editar] Verbo
habitar
[editar] Espanhol
[editar] Verbo
habitar