frustrar
Origem: Wikcionário, o dicionário livre.
Índice |
[editar]
Português
[editar] Verbo
frus.trar
- transitivo:
- pronominal:
[editar] Conjugação
Verbo regular da 1.ª conjugação (-ar)
| Infinitivo impessoal | frustrar | Gerúndio | frustrando | Particípio | frustrado |
| singular | plural | ||||||
| primeira | segunda | terceira | primeira | segunda | terceira | ||
| Modo Indicativo |
Presente | frustro | frustras | frustra | frustramos | frustrais | frustram |
| Pretérito imperfeito | frustrava | frustravas | frustrava | frustrávamos | frustráveis | frustravam | |
| Pretérito perfeito | frustrei | frustraste | frustrou | frustrámos / frustramos* |
frustrastes | frustraram | |
| Pretérito mais-que-perfeito | frustrara | frustraras | frustrara | frustráramos | frustráreis | frustraram | |
| Futuro do presente | frustrarei | frustrarás | frustrará | frustraremos | frustrareis | frustrarão | |
| Futuro do pretérito | frustraria | frustrarias | frustraria | frustraríamos | frustraríeis | frustrariam | |
| Modo Subjuntivo (Conjuntivo) |
Presente | frustre | frustres | frustre | frustremos | frustreis | frustrem |
| Pretérito imperfeito | frustrasse | frustrasses | frustrasse | frustrássemos | frustrásseis | frustrassem | |
| Futuro | frustrar | frustrares | frustrar | frustrarmos | frustrardes | frustrarem | |
| Modo Imperativo |
Afirmativo | frustra | frustre | frustremos | frustrai | frustrem | |
| Negativo | não frustres | não frustre | não frustremos | não frustreis | não frustrem | ||
| Infinitivo pessoal | frustrar | frustrares | frustrar | frustrarmos | frustrardes | frustrarem | |
* Grafia usada no Brasil.
[editar] Sinônimo
[editar] Tradução
Traduções
[editar]
Etimologia
- Do infinitivo latino frustrare.
[editar] Ligações externas
- Nota: as definições deste verbete foram originalmente copiadas do Dicionário Aberto.
[editar]
Catalão
[editar] Verbo
frustrar
[editar]
Espanhol
[editar] Verbo
frustrar
[editar]
Galego
[editar] Verbo
frustrar