embevecer
Origem: Wikcionário, o dicionário livre.
Índice |
[editar]
Português
[editar] Verbo
em.be.ve.cer
- fazer ficar enlevado
[editar] Conjugação
Verbo irregular da 2.ª conjugação (-er)
| Infinitivo impessoal | embevecer | Gerúndio | embevecendo | Particípio | embevecido |
| singular | plural | ||||||
| primeira | segunda | terceira | primeira | segunda | terceira | ||
| Modo Indicativo |
Presente | embeveço | embeveces | embevece | embevecemos | embeveceis | embevecem |
| Pretérito imperfeito | embevecia | embevecias | embevecia | embevecíamos | embevecíeis | embeveciam | |
| Pretérito perfeito | embeveci | embeveceste | embeveceu | embevecemos | embevecestes | embeveceram | |
| Pretérito mais-que-perfeito | embevecera | embeveceras | embevecera | embevecêramos | embevecêreis | embeveceram | |
| Futuro do presente | embevecerei | embevecerás | embevecerá | embeveceremos | embevecereis | embevecerão | |
| Futuro do pretérito | embeveceria | embevecerias | embeveceria | embeveceríamos | embeveceríeis | embeveceriam | |
| Modo Subjuntivo (Conjuntivo) |
Presente | embeveça | embeveças | embeveça | embeveçamos | embeveçais | embeveçam |
| Pretérito imperfeito | embevecesse | embevecesses | embevecesse | embevecêssemos | embevecêsseis | embevecessem | |
| Futuro | embevecer | embeveceres | embevecer | embevecermos | embevecerdes | embevecerem | |
| Modo Imperativo |
Afirmativo | embevece | embeveça | embeveçamos | embevecei | embeveçam | |
| Negativo | não embeveças | não embeveça | não embeveçamos | não embeveçais | não embeveçam | ||
| Infinitivo pessoal | embevecer | embeveceres | embevecer | embevecermos | embevecerdes | embevecerem | |