eller
Origem: Wikcionário, o dicionário livre.
Índice |
Dinamarquês [editar]
Conjunção [editar]
eller
- ou.
Norueguês [editar]
Conjunção [editar]
eller
- ou.
Sueco [editar]
Conjunção [editar]
eller
- ou.
Turco [editar]
Substantivo [editar]
eller sem gênero (singular: el)
Declinação [editar]
| singular (tekil) | plural ) (çoğul) | |
|---|---|---|
| nom. (yalın) | el | eller |
| gen. (tamlayan) | elın | ellerın |
| dat. (yönelme) | ele | ellere |
| acus. (belirtme) | elı | ellerı |
| loc. (bulunma) | elde | ellerde |
| abl. (çıkma) | elden | ellerden |