duo
Origem: Wikcionário, o dicionário livre.
Índice |
[editar] Português
[editar] Substantivo
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | duo du.o |
duos du.os |
duo, masculino
[editar] Pronúncia
[editar] Brasil
[editar] Curitibana e Gaúcha
- AFI: [du.o], Plural: [du.os]
[editar] Inglês
[editar] Substantivo
| Singular | Plural |
|---|---|
| duo | duos |
duo
[editar] Sueco
[editar] Substantivo
duo, comum
[editar] Holandês
[editar] Substantivo
duo
[editar] Latim
[editar] Numeral
du.o, cardinal (ordinal: secundus)
- dois (2).
[editar] Declinação
| Masculino | Feminino | Neutro | |||||||||||||||||
| singular | plural | singular | plural | singular | plural | ||||||||||||||
| Nominativo | não há | duo | não há | duae | não há | duo | |||||||||||||
| Vocativo | não há | duo | não há | duae | não há | duo | |||||||||||||
| Genitivo | " | duorum | " | duarum | " | duorum | |||||||||||||
| Dativo | " | duobus | " | duabus | " | duobus | |||||||||||||
| Ablativo | " | duobus | " | duabus | " | duobus | |||||||||||||
| Acusativo | " | duos | " | duas | " | duo | |||||||||||||
[editar] Ver também
[editar] No Wikcionário
[editar] Interlíngua
[editar] Numeral
du.o cardinal