danificar
Origem: Wikcionário, o dicionário livre.
Índice |
[editar]
Português
[editar] Verbo
da.ni.fi.car
- transitivo direto:
- reflexo:
- estragar-se
[editar] Conjugação
Verbo irregular da 1.ª conjugação (-ar)
| Infinitivo impessoal | danificar | Gerúndio | danificando | Particípio | danificado |
| singular | plural | ||||||
| primeira | segunda | terceira | primeira | segunda | terceira | ||
| Modo Indicativo |
Presente | danifico | danificas | danifica | danificamos | danificais | danificam |
| Pretérito imperfeito | danificava | danificavas | danificava | danificávamos | danificáveis | danificavam | |
| Pretérito perfeito | danifiquei | danificaste | danificou | danificámos / danificamos* |
danificastes | danificaram | |
| Pretérito mais-que-perfeito | danificara | danificaras | danificara | danificáramos | danificáreis | danificaram | |
| Futuro do presente | danificarei | danificarás | danificará | danificaremos | danificareis | danificarão | |
| Futuro do pretérito | danificaria | danificarias | danificaria | danificaríamos | danificaríeis | danificariam | |
| Modo Subjuntivo (Conjuntivo) |
Presente | danifique | danifiques | danifique | danifiquemos | danifiqueis | danifiquem |
| Pretérito imperfeito | danificasse | danificasses | danificasse | danificássemos | danificásseis | danificassem | |
| Futuro | danificar | danificares | danificar | danificarmos | danificardes | danificarem | |
| Modo Imperativo |
Afirmativo | danifica | danifique | danifiquemos | danificai | danifiquem | |
| Negativo | não danifiques | não danifique | não danifiquemos | não danifiqueis | não danifiquem | ||
| Infinitivo pessoal | danificar | danificares | danificar | danificarmos | danificardes | danificarem | |
* Grafia usada no Brasil.
[editar] Sinônimo
[editar] Tradução
[editar]
Etimologia
- Do infinitivo latino damnificare.