clamar
Origem: Wikcionário, o dicionário livre.
Índice |
Português [editar]
Verbo [editar]
cla.mar
Tradução [editar]
Traduções
Conjugação [editar]
Verbo regular da 1.ª conjugação (-ar)
| Infinitivo impessoal | clamar | Gerúndio | clamando | Particípio | clamado |
| singular | plural | ||||||
| primeira | segunda | terceira | primeira | segunda | terceira | ||
| Modo Indicativo |
Presente | clamo | clamas | clama | clamamos | clamais | clamam |
| Pretérito imperfeito | clamava | clamavas | clamava | clamávamos | clamáveis | clamavam | |
| Pretérito perfeito | clamei | clamaste | clamou | clamámos / clamamos* |
clamastes | clamaram | |
| Pretérito mais-que-perfeito | clamara | clamaras | clamara | clamáramos | clamáreis | clamaram | |
| Futuro do presente | clamarei | clamarás | clamará | clamaremos | clamareis | clamarão | |
| Futuro do pretérito | clamaria | clamarias | clamaria | clamaríamos | clamaríeis | clamariam | |
| Modo Subjuntivo (Conjuntivo) |
Presente | clame | clames | clame | clamemos | clameis | clamem |
| Pretérito imperfeito | clamasse | clamasses | clamasse | clamássemos | clamásseis | clamassem | |
| Futuro | clamar | clamares | clamar | clamarmos | clamardes | clamarem | |
| Modo Imperativo |
Afirmativo | clama | clame | clamemos | clamai | clamem | |
| Negativo | não clames | não clame | não clamemos | não clameis | não clamem | ||
| Infinitivo pessoal | clamar | clamares | clamar | clamarmos | clamardes | clamarem | |
* Grafia usada no Brasil.
Etimologia [editar]
- Do latim clamāre.
Ver também [editar]
No Wikcionário [editar]
Aragonês [editar]
Verbo [editar]
clamar
Espanhol [editar]
Verbo [editar]
clamar
Galego [editar]
Verbo [editar]
clamar
Interlíngua [editar]
Verbo [editar]
clamar