clamar

Origem: Wikcionário, o dicionário livre.

Índice

[editar] Português

[editar] Verbo

cla.mar

  1. (intransitivo)
    1. soltar vozes altas
    2. protestar
    3. bradar
    4. reclamar

[editar] Tradução

[editar] Conjugação

[editar] Nuvola apps bookcase.svg Etimologia

Do latim clamāre.

[editar] Ver também

[editar] No Wikcionário

[editar] Aragonês

[editar] Verbo

clamar

  1. clamar

[editar] Espanhol

[editar] Verbo

clamar

  1. clamar

[editar] Galego

[editar] Verbo

clamar

  1. clamar

[editar] Interlíngua

[editar] Verbo

clamar

  1. clamar