chronicon
Origem: Wikcionário, o dicionário livre.
Substantivo [editar]
chronicon
- crónica (português europeu) ou crônica (português do Brasil)
Substantivo [editar]
chronicon
- crónica (português europeu) ou crônica (português do Brasil)
Declinação [editar]
Declinação de chronicon
|
Singular |
Plural |
| Casos |
Nominativo |
chronicon |
chronica |
| Vocativo |
chronicon |
chronica |
| Genitivo |
chronicī |
chronicōrum |
| Dativo |
chronicō |
chronicīs |
| Ablativo |
chronicō |
chronicīs |
| Acusativo |
chronicon |
chronica |