chantar
Origem: Wikcionário, o dicionário livre.
Índice |
Português [editar]
Verbo [editar]
chan.tar
- plantar estacas
- (Galiza) colocar chantos
- (Galiza) afixar, espetar, cravar, meter, firmar, introduzir
- "O cão chantou-lhe os dentes na perna."
Conjugação [editar]
Verbo regular da 1.ª conjugação (-ar)
| Infinitivo impessoal | chantar | Gerúndio | chantando | Particípio | chantado |
| singular | plural | ||||||
| primeira | segunda | terceira | primeira | segunda | terceira | ||
| Modo Indicativo |
Presente | chanto | chantas | chanta | chantamos | chantais | chantam |
| Pretérito imperfeito | chantava | chantavas | chantava | chantávamos | chantáveis | chantavam | |
| Pretérito perfeito | chantei | chantaste | chantou | chantámos / chantamos* |
chantastes | chantaram | |
| Pretérito mais-que-perfeito | chantara | chantaras | chantara | chantáramos | chantáreis | chantaram | |
| Futuro do presente | chantarei | chantarás | chantará | chantaremos | chantareis | chantarão | |
| Futuro do pretérito | chantaria | chantarias | chantaria | chantaríamos | chantaríeis | chantariam | |
| Modo Subjuntivo (Conjuntivo) |
Presente | chante | chantes | chante | chantemos | chanteis | chantem |
| Pretérito imperfeito | chantasse | chantasses | chantasse | chantássemos | chantásseis | chantassem | |
| Futuro | chantar | chantares | chantar | chantarmos | chantardes | chantarem | |
| Modo Imperativo |
Afirmativo | chanta | chante | chantemos | chantai | chantem | |
| Negativo | não chantes | não chante | não chantemos | não chanteis | não chantem | ||
| Infinitivo pessoal | chantar | chantares | chantar | chantarmos | chantardes | chantarem | |
* Grafia usada no Brasil.
Sinônimo [editar]
Etimologia [editar]
- Do latim plantare.