cantar

Origem: Wikcionário, o dicionário livre.
Ir para: navegação, pesquisa

Índice

[editar] Composição de bandeiras de países e regiões que falam português Português

[editar] Verbo

can.tar, transitivo e intransitivo

  1. emitir sons vocálicos formando uma sequência melodiosa
    • Convidado por um repórter de TV a cantar um trecho do hino belga no dia da festa nacional, o premiê entoou a Marselhesa, hino francês. (notícia do jornal O Estado de São Paulo de 02 de novembro de 2008)
  2. dizer em voz alta os números ou valores obtidos em um sorteio ou jogo
    • "Quando ele cantou vinte e dois, eu ganhei."
  3. (Brasil) cortejar, aliciar ou seduzir

[editar] Conjugação

[editar] Tradução

[editar] Nuvola apps bookcase.svg Etimologia

Do infinitivo latino cantare.

[editar] Ver também

[editar] No Wikcionário

[editar] Anagramas

  1. tancar
  2. tranca
  3. trança


[editar] Aragão (Espanha) Aragonês

[editar] Verbo

cantar

  1. cantar


[editar] Composição de bandeiras de países e regiões que falam catalão Catalão

[editar] Verbo

cantar

  1. cantar


[editar] Composição de bandeiras de países que falam espanhol Espanhol

[editar] Verbo

can.tar (verbo regular)

  1. cantar
  2. (Figurado) louvar

[editar] Conjugação


[editar] Galiza (Espanha) Galego

[editar] Verbo

cantar

  1. cantar


[editar] Valência (Espanha) Valenciano

[editar] Verbo

cantar

  1. cantar


[editar] Vêneto (Itália) Vêneto

[editar] Verbo

cantar

  1. cantar
Ferramentas pessoais
Espaços nominais

Variantes
Acções
Navegação
Categoria
Ferramentas
Noutras línguas