banir
Origem: Wikcionário, o dicionário livre.
Índice |
[editar]
Português
[editar] Verbo
banir - transitivo direto
[editar] Sinônimos
[editar] Conjugação
Conjugação
| Infinitivo impessoal | banir | Gerúndio | banindo | Particípio | banido |
| singular | plural | ||||||
| primeira | segunda | terceira | primeira | segunda | terceira | ||
| Modo Indicativo |
Presente | - | banes | bane | banimos | banis | banem |
| Pretérito imperfeito | bania | banias | bania | baníamos | baníeis | baniam | |
| Pretérito perfeito | bani | baniste | baniu | banimos | banistes | baniram | |
| Pretérito mais-que-perfeito | banira | baniras | banira | baníramos | baníreis | baniram | |
| Futuro do presente | banir | banires | banir | banirmos | banirdes | banirem | |
| Futuro do pretérito | baniria | banirias | baniria | baniríamos | baniríeis | baniriam | |
| Modo Subjuntivo (Conjuntivo) |
Presente | - | - | - | - | - | - |
| Pretérito imperfeito | banisse | banisses | banisse | baníssemos | banísseis | banissem | |
| Futuro | banir | banires | banir | banirmos | banirdes | banirem | |
| Modo Imperativo |
Afirmativo | bane | - | - | bani | - | |
| Negativo | não bane | - | - | não bani | - | ||
| Infinitivo pessoal | banir | banires | banir | banirmos | banirdes | banirem | |