aventurar
Origem: Wikcionário, o dicionário livre.
Índice |
Português [editar]
Verbo [editar]
a.ven.tu.rar
- (transitivo)
- (reflexo)
- arriscar-se
Conjugação [editar]
Verbo regular da 1.ª conjugação (-ar)
| Infinitivo impessoal | aventurar | Gerúndio | aventurando | Particípio | aventurado |
| singular | plural | ||||||
| primeira | segunda | terceira | primeira | segunda | terceira | ||
| Modo Indicativo |
Presente | aventuro | aventuras | aventura | aventuramos | aventurais | aventuram |
| Pretérito imperfeito | aventurava | aventuravas | aventurava | aventurávamos | aventuráveis | aventuravam | |
| Pretérito perfeito | aventurei | aventuraste | aventurou | aventurámos / aventuramos* |
aventurastes | aventuraram | |
| Pretérito mais-que-perfeito | aventurara | aventuraras | aventurara | aventuráramos | aventuráreis | aventuraram | |
| Futuro do presente | aventurarei | aventurarás | aventurará | aventuraremos | aventurareis | aventurarão | |
| Futuro do pretérito | aventuraria | aventurarias | aventuraria | aventuraríamos | aventuraríeis | aventurariam | |
| Modo Subjuntivo (Conjuntivo) |
Presente | aventure | aventures | aventure | aventuremos | aventureis | aventurem |
| Pretérito imperfeito | aventurasse | aventurasses | aventurasse | aventurássemos | aventurásseis | aventurassem | |
| Futuro | aventurar | aventurares | aventurar | aventurarmos | aventurardes | aventurarem | |
| Modo Imperativo |
Afirmativo | aventura | aventure | aventuremos | aventurai | aventurem | |
| Negativo | não aventures | não aventure | não aventuremos | não aventureis | não aventurem | ||
| Infinitivo pessoal | aventurar | aventurares | aventurar | aventurarmos | aventurardes | aventurarem | |
* Grafia usada no Brasil.
Tradução [editar]
Traduções
Etimologia [editar]
Catalão [editar]
Verbo [editar]
aventurar
Espanhol [editar]
Verbo [editar]
aventurar
Galego [editar]
Verbo [editar]
aventurar