arrear
Origem: Wikcionário, o dicionário livre.
[editar] Português
[editar] Verbo
ar.re.ar
- (transitivo) pôr arreios em
- (transitivo) aparelhar
- (intransitivo) ceder
-
- 2000. MONTAIGNE. Apologia de Raymond Sebond. In: _____. Os ensaios. Tradução de Rosemary Costhek Abílio. São Paulo: Martins Fontes, 2000. Livro 2, p. 193.
- “O que faz barulho se move; o que se move não está congelado, o que não está congelado é líquido e o que é líquido arreia com o peso”?
- 2000. MONTAIGNE. Apologia de Raymond Sebond. In: _____. Os ensaios. Tradução de Rosemary Costhek Abílio. São Paulo: Martins Fontes, 2000. Livro 2, p. 193.
-
[editar] Conjugação
Verbo irregular da 1ª conjugação (-ear)
| Infinitivo impessoal | arrear | Gerúndio | arreando | Particípio | arreado |
| singular | plural | ||||||
| primeira | segunda | terceira | primeira | segunda | terceira | ||
| Modo Indicativo |
Presente | arreio | arreias | arreia | arreamos | arreais | arreiam |
| Pretérito imperfeito | arreava | arreavas | arreava | arreávamos | arreáveis | arreavam | |
| Pretérito perfeito | arreei | arreaste | arreou | arreamos / arreámos* |
arreastes | arrearam | |
| Pretérito mais-que-perfeito | arreara | arrearas | arreara | arreáramos | arreáreis | arrearam | |
| Futuro | arrearei | arrearás | arreará | arrearemos | arreareis | arrearão | |
| Futuro do pretérito | arrearia | arrearias | arrearia | arrearíamos | arrearíeis | arreariam | |
| Modo Subjuntivo (Conjuntivo) |
Presente | arreie | arreies | arreie | arreemos | arreeis | arreiem |
| Pretérito | arreasse | arreasses | arreasse | arreássemos | arreásseis | arreassem | |
| Futuro | arrear | arreares | arrear | arrearmos | arreardes | arrearem | |
| Modo Imperativo |
Afirmativo | arreia | arreie | arreemos | arreai | arreiem | |
| Negativo | não arreies | não arreie | não arreemos | não arreeis | não arreiem | ||
| Infinitivo pessoal | arrear | arreares | arrear | arrearmos | arreardes | arrearem | |
* Grafia usada no Brasil.

