arrancar
Origem: Wikcionário, o dicionário livre.
Índice |
[editar]
Português
[editar] Verbo
ar.ran.car
- transitivo:
- tirar da terra
- arrebatar com força
- extorquir
- libertar
- (Figurado) obter com esforço; obter com astúcia
- intransitivo:
[editar] Conjugação
Verbo irregular da 1.ª conjugação (-ar)
| Infinitivo impessoal | arrancar | Gerúndio | arrancando | Particípio | arrancado |
| singular | plural | ||||||
| primeira | segunda | terceira | primeira | segunda | terceira | ||
| Modo Indicativo |
Presente | arranco | arrancas | arranca | arrancamos | arrancais | arrancam |
| Pretérito imperfeito | arrancava | arrancavas | arrancava | arrancávamos | arrancáveis | arrancavam | |
| Pretérito perfeito | arranquei | arrancaste | arrancou | arrancámos / arrancamos* |
arrancastes | arrancaram | |
| Pretérito mais-que-perfeito | arrancara | arrancaras | arrancara | arrancáramos | arrancáreis | arrancaram | |
| Futuro do presente | arrancarei | arrancarás | arrancará | arrancaremos | arrancareis | arrancarão | |
| Futuro do pretérito | arrancaria | arrancarias | arrancaria | arrancaríamos | arrancaríeis | arrancariam | |
| Modo Subjuntivo (Conjuntivo) |
Presente | arranque | arranques | arranque | arranquemos | arranqueis | arranquem |
| Pretérito imperfeito | arrancasse | arrancasses | arrancasse | arrancássemos | arrancásseis | arrancassem | |
| Futuro | arrancar | arrancares | arrancar | arrancarmos | arrancardes | arrancarem | |
| Modo Imperativo |
Afirmativo | arranca | arranque | arranquemos | arrancai | arranquem | |
| Negativo | não arranques | não arranque | não arranquemos | não arranqueis | não arranquem | ||
| Infinitivo pessoal | arrancar | arrancares | arrancar | arrancarmos | arrancardes | arrancarem | |
* Grafia usada no Brasil.
[editar] Sinônimo
- (Angola) De tr. 2 (arrebatar com força): cassumbular, kassumbular