alienar
Origem: Wikcionário, o dicionário livre.
Índice |
[editar]
Português
[editar] Verbo
a.li.e.nar transitivo direto ou indireto
- (prep. a, para) transferir legitimamente para outrem a propriedade, o direito ou o domínio que tem sobre algo
a.li.e.nar transitivo direto
- impedir que alguém tenha consciência da realidade ou seja crítico no que concerne a ela
- afastar, desviar
- produzir discórdia; indispor, malquistar
a.li.e.nar transitivo direto ou pronominal
- causar ou vir a ter perturbação mental
a.li.e.nar pronominal
- (prep. de) tornar-se alheio, indiferente a; afastar-se emocionalmente de
[editar] Conjugação
Verbo regular da 1.ª conjugação (-ar)
| Infinitivo impessoal | alienar | Gerúndio | alienando | Particípio | alienado |
| singular | plural | ||||||
| primeira | segunda | terceira | primeira | segunda | terceira | ||
| Modo Indicativo |
Presente | alieno | alienas | aliena | alienamos | alienais | alienam |
| Pretérito imperfeito | alienava | alienavas | alienava | alienávamos | alienáveis | alienavam | |
| Pretérito perfeito | alienei | alienaste | alienou | alienámos / alienamos* |
alienastes | alienaram | |
| Pretérito mais-que-perfeito | alienara | alienaras | alienara | alienáramos | alienáreis | alienaram | |
| Futuro do presente | alienarei | alienarás | alienará | alienaremos | alienareis | alienarão | |
| Futuro do pretérito | alienaria | alienarias | alienaria | alienaríamos | alienaríeis | alienariam | |
| Modo Subjuntivo (Conjuntivo) |
Presente | aliene | alienes | aliene | alienemos | alieneis | alienem |
| Pretérito imperfeito | alienasse | alienasses | alienasse | alienássemos | alienásseis | alienassem | |
| Futuro | alienar | alienares | alienar | alienarmos | alienardes | alienarem | |
| Modo Imperativo |
Afirmativo | aliena | aliene | alienemos | alienai | alienem | |
| Negativo | não alienes | não aliene | não alienemos | não alieneis | não alienem | ||
| Infinitivo pessoal | alienar | alienares | alienar | alienarmos | alienardes | alienarem | |
* Grafia usada no Brasil.