abrandar
Origem: Wikcionário, o dicionário livre.
Índice |
[editar]
Português
[editar] Verbo
a.bran.dar transitivo e intransitivo
[editar] Conjugação
Verbo regular da 1.ª conjugação (-ar)
| Infinitivo impessoal | abrandar | Gerúndio | abrandando | Particípio | abrandado |
* Grafia usada no Brasil.
[editar] Sinónimos
[editar] Tradução
[editar]
Etimologia
[editar] Pronúncia
- AFI: /a.bɾã.ˈdaɾ/
- X-SAMPA: /a.b4ã."da4/
[editar]
Galego
[editar] Verbo
a.bran.dar transitivo e intransitivo
[editar] Conjugação
Verbo regular da 1ª conjugação (–ar) (formas básicas)
| Formas impessoais | |
|---|---|
| Infinitivo | abrandar |
| Gerúndio | abrandando |
| Particípio | abrandado |
| Formas pessoais | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Singular | Plural | ||||||
| 1ª | 2ª | 3ª | 1ª | 2ª | 3ª | ||
| Indicativo | Presente | abrando | abrandas | abranda | abrandamos | abrandades | abrandan |
| Pretérito imperfeito | abrandaba | abrandabas | abrandaba | abrandabamos | abrandabades | abrandaban | |
| Pretérito perfeito | abrandei | abrandaches | abrandou | abrandamos | abrandastes | abrandaron | |
| Pretérito mais-que-perfeito | abrandara | abrandaras | abrandara | abrandaramos | abrandarades | abrandaran | |
| Futuro | abrandarei | abrandarás | abrandará | abrandaremos | abrandaredes | abrandarán | |
| Futuro do pretérito | abrandaría | abrandarías | abrandaría | abrandariamos | abrandariades | abrandarían | |
| Subjuntivo | Presente | abrande | abrandes | abrande | abrandemos | abrandedes | abranden |
| Pretérito imperfeito | abrandase | abrandases | abrandase | abrandásemos | abrandásedes | abrandasen | |
| Futuro | abrandar | abrandares | abrandar | abrandarmos | abrandardes | abrandaren | |
| Imperativo | Presente | – | abranda | – | – | abrandade | – |
| Infinitivo conjugado | abrandar | abrandares | abrandar | abrandarmos | abrandardes | abrandaren | |