abatumar
Origem: Wikcionário, o dicionário livre.
Português [editar]
Verbo [editar]
a.ba.tu.mar
- o mesmo que abetumar
Conjugação [editar]
Verbo regular da 1.ª conjugação (-ar)
| Infinitivo impessoal | abatumar | Gerúndio | abatumando | Particípio | abatumado |
| singular | plural | ||||||
| primeira | segunda | terceira | primeira | segunda | terceira | ||
| Modo Indicativo |
Presente | abatumo | abatumas | abatuma | abatumamos | abatumais | abatumam |
| Pretérito imperfeito | abatumava | abatumavas | abatumava | abatumávamos | abatumáveis | abatumavam | |
| Pretérito perfeito | abatumei | abatumaste | abatumou | abatumámos / abatumamos* |
abatumastes | abatumaram | |
| Pretérito mais-que-perfeito | abatumara | abatumaras | abatumara | abatumáramos | abatumáreis | abatumaram | |
| Futuro do presente | abatumarei | abatumarás | abatumará | abatumaremos | abatumareis | abatumarão | |
| Futuro do pretérito | abatumaria | abatumarias | abatumaria | abatumaríamos | abatumaríeis | abatumariam | |
| Modo Subjuntivo (Conjuntivo) |
Presente | abatume | abatumes | abatume | abatumemos | abatumeis | abatumem |
| Pretérito imperfeito | abatumasse | abatumasses | abatumasse | abatumássemos | abatumásseis | abatumassem | |
| Futuro | abatumar | abatumares | abatumar | abatumarmos | abatumardes | abatumarem | |
| Modo Imperativo |
Afirmativo | abatuma | abatume | abatumemos | abatumai | abatumem | |
| Negativo | não abatumes | não abatume | não abatumemos | não abatumeis | não abatumem | ||
| Infinitivo pessoal | abatumar | abatumares | abatumar | abatumarmos | abatumardes | abatumarem | |
* Grafia usada no Brasil.