abarruntar
Origem: Wikcionário, o dicionário livre.
Índice |
Português [editar]
Verbo [editar]
a.bar.run.tar, transitivo
Conjugação [editar]
Verbo regular da 1.ª conjugação (-ar)
| Infinitivo impessoal | abarruntar | Gerúndio | abarruntando | Particípio | abarruntado |
| singular | plural | ||||||
| primeira | segunda | terceira | primeira | segunda | terceira | ||
| Modo Indicativo |
Presente | abarrunto | abarruntas | abarrunta | abarruntamos | abarruntais | abarruntam |
| Pretérito imperfeito | abarruntava | abarruntavas | abarruntava | abarruntávamos | abarruntáveis | abarruntavam | |
| Pretérito perfeito | abarruntei | abarruntaste | abarruntou | abarruntámos / abarruntamos* |
abarruntastes | abarruntaram | |
| Pretérito mais-que-perfeito | abarruntara | abarruntaras | abarruntara | abarruntáramos | abarruntáreis | abarruntaram | |
| Futuro do presente | abarruntarei | abarruntarás | abarruntará | abarruntaremos | abarruntareis | abarruntarão | |
| Futuro do pretérito | abarruntaria | abarruntarias | abarruntaria | abarruntaríamos | abarruntaríeis | abarruntariam | |
| Modo Subjuntivo (Conjuntivo) |
Presente | abarrunte | abarruntes | abarrunte | abarruntemos | abarrunteis | abarruntem |
| Pretérito imperfeito | abarruntasse | abarruntasses | abarruntasse | abarruntássemos | abarruntásseis | abarruntassem | |
| Futuro | abarruntar | abarruntares | abarruntar | abarruntarmos | abarruntardes | abarruntarem | |
| Modo Imperativo |
Afirmativo | abarrunta | abarrunte | abarruntemos | abarruntai | abarruntem | |
| Negativo | não abarruntes | não abarrunte | não abarruntemos | não abarrunteis | não abarruntem | ||
| Infinitivo pessoal | abarruntar | abarruntares | abarruntar | abarruntarmos | abarruntardes | abarruntarem | |
* Grafia usada no Brasil.