χρόνος

Grego

Substantivo

χρό.νος (khrónos) masculino

1. ano;
2. tempo.

Declinação

    Substantivo masculino

Caso Singular Plural Nominativo ο χρόνoς οι χρόνοι Genitivo του χρόνου των χρόνων Acusativo το χρόνo τους χρόνους Vocativo χρόνε χρόνοι

Sinónimos

• De 1: ενιαυτός, έτος, χρονιά
• De 2: εποχή, καιρός, ώρα

Fraseologia

• Ο χρόνος είναι χρήμα.: Tempo é dinheiro.
• χρόνια και ζαμάνια: muito tempo
• χρόνο με το χρόνο: todo ano, todo os anos

Verbetes derivados

αναχρονικός άχρονος διαχρονικός δίχρονος μετάχρονος προτερόχρονος

πρόχρονος πρωτοχρονιά πρωτοχρονιάτικος σύγχρονος τετράχρονος τρίχρονος

χρονιάρικος χρονικός χρονοβόρος χρονόμετρο υστερόχρονος

Etimologia

Do grego antigo χρόνος (khrónos) .

Pronúncia

• AFI: /'xrɔ.nɔs/
• X-SAMPA: /"xrO.nOs/

Ver também

No Wikcionário

Apêndice:Estações do ano Apêndice:Meses do ano

As estações do ano em grego

άνοιξη	καλοκαίρι	φθινόπωρο	χειμώνας

Grego Antigo

Substantivo

χρό.νος (khrónos) masculino

1. tempo:

   Πολὺν χρόνον πονεῖ καὶ μάλα κάμνει. (Trabalha por muito tempo e se cansa muito.)

2. período, espaço de tempo;
3. vida, tempo de vida;
4. atraso;
5. (Gramática) tempo.

Declinação

    Substantivo masculino, 2ª declinação (tema em -ο)

Caso Singular Dual Plural Nominativo χρόνος χρόνω χρόνοι Genitivo χρόνου χρόνοιν χρόνων Dativo χρόνῳ χρόνοιν χρόνοις Acusativo χρόνον χρόνω χρόνους Vocativo χρόνε χρόνω χρόνοι Locativo χρόνῳ χρόνοιν χρόνοις Instrumental χρόνῳ χρόνοιν χρόνοις

Sinónimos

• καιρός

Etimologia

Descendentes

Espanhol : crono- Inglês : chrono- Italiano : crono- Português : crono-

Pronúncia

Bizantino

• AFI: /ˈxro.nos/
• X-SAMPA: /"xro.nos/

Clássico

• AFI: /'kʰro.nos/
• X-SAMPA: /"k_hro.nos/

Koiné

• AFI: /ˈkʰro̞.no̞s/
• X-SAMPA: /"k_hro_o.no_os/