οὐρανός
Origem: Wikcionário, o dicionário livre.
[editar] Grego Antigo
[editar] Substantivo
οὐρανός (uranós) masculino
| singular | dual | plural | |
|---|---|---|---|
| nom. | οὐρανός | οὐρανώ | οὐρανοί |
| gen. | οὐρανοῦ | οὐρανοῖν | οὐρανῶν |
| dat. | οὐρανῷ | οὐρανοῖν | οὐρανοῖς |
| acus. | οὐρανόν | οὐρανώ | οὐρανούς |
| voc. | οὐρανέ | οὐρανώ | οὐρανοί |
| loc. | οὐρανῷ | οὐρανοῖν | οὐρανοῖς |
| instr. | οὐρανῷ | οὐρανοῖν | οὐρανοῖς |
